خمیازه‌های پنجره یعنی تو نیستی

بی‌خود عبور کردی و با خود گریستی


خمیازه‌های پنجره یعنی تو نیستی
                                                                   احسان افشاری

من همان نامه ی نفرین شده بودم که مرا

من همان نامه ی نفرین شده بودم که مرا


بارها خط زد و تا کرد ولی نفرستاد
                                                                             احسان افشاری

به دادم برس...

به دادم برس...


عمق این نیمه شب


قد اتفاق تو کوتاه نیست
                                                   رستاک حلاج

مگه داریم؟ مگه میشه...؟؟

به قلب ِ من تو با چشمت ،


 تو هر دم می زنی تیشه


 نکن با قلب ِ من بازی...


مگه داریم؟ مگه میشه...؟؟

بعد از تو خدا خانه نشینم نکند

یک “تو” وسط زندگی ام گم شده است


بعد از تو جهان دیگری ساخته ام


آتش به دهان خانه انداخته ام


بعد از تو خدا خانه نشینم نکند
                                                                   عليرضا آذر

بازی زندگی

بازی زندگی؛  بازی بومرنگ هاست


و پندار و کردار و سخنان انسان ؛ دیر یا زود


با دقتی حیرت انگیز


به سوی  خود او


باز می گردد ...
                                                      فلورانس اسکاول شین

دل هر رهگذری را ببری...!

نکند بوی تو را باد به هرجا ببرد


خوش ندارم...


دل هر رهگذری را ببری...!
                                                               اعظم سعادتمند

تو را دیدن و از شاخه نچیدن...

چون سرخ ترین سیب


در آغوش درختی


سخت است...


تو را دیدن و از شاخه نچیدن...
                                                                امیر توانا

از دفتر رهبر خبر آمد رمضان است!

یک لحظه تو رفتی به سر بام و بیایی


از دفتر رهبر خبر آمد رمضان است!
                                                                       مسعود نظام اسلامی

من حسودی میکنم

فوت نکن چای خودت را،


من حسودی میکنم


درگمانم با هوا هم


بوسه بازی میکنی...!!!

تو با باران رفته ای

در ابتدای خیابان


نه چترها آواز می خوانند


نه باران می رقصد


تو با باران رفته ای


و تنها باقی مانده است


چتری از تو


همراه چترت


آسمان را به خانه می آورم


شاید برایم ببارد.


شب که اینقدر نباید  به درازا بکشد

گیسوان تو شبیه است به شب


اما نه...


شب که اینقدر نباید  به درازا بکشد.


الفبا برای سخن گفتن نیست

الفبا برای سخن گفتن نیست


برای نوشتن نام توست


اعداد


پیش از تولد تو به صف ایستاده اند


تا راز زادروز تو را بدانند


دست های من


برای جست و جوی تو پیدا شدند


دهانم


کشف دهان توست.


ای کاشف آتش


در آسمان دلم توده برفی است


که به خنده های تو دل بسته است


فقط برای تو!

خورشید را می دزدم


فقط برای تو!


می گذارم توی جیبم


تا فردا بزنم به موهایت


فردا به تو می گویم چقدر دوستت دارم!


فردا تو می فهمی


فردا تو هم مرا دوست خواهی داشت. می دانم!


آخ ... فردا!


راستی چرا فردا نمی شود؟


این شب چقدر طول کشیده


چرا آفتاب نمی شود؟


یکی نیست بگوید خورشید کدام گوری رفته؟


پیراهنت در باد تکان میخورد

پیراهنت در باد تکان میخورد


این تنها پرچمی است که


دوستش دارم...!!!


دوست داشتنت

عجیب نیست !


در من ِ آرام


احساس وحشی دوست داشتنت اینچنین  می تازد


بخوان به سمت خویش


گستاخی ِ سرکشم را


که در دشت سبز نگاه تو رامم


بهانه آغوشت

می گویی آغوش


تمام  تنم گرم می شود...


نزدیک تر بیا


بگذار این شعر را


به بهانه آغوشت نصف و نیمه رها کنم...